نماى سطح بالاى سنگ مزار گهواره‌اى متلاشى شده‌اى كه در سال 1344 در پى خاك‌بردارى از حواشى امامزاده مرادبخش ( منتهى اليه شمالى گورستان امامزاده نور ) از دل خاك بيرون آورده شد . متن آن چنين بود : وفات المرحوم المغفور صدر الدين بن مير نظام الدين به تاريخ شهر جمادى الثانى سنه 1020 ( عصر شاه عباس صفوى ) . بدور لبه‌هاى آن اشعار فارسى هم حكاكى شده كه بخشى از آنها فرسوده گشته‌اند . سنگ گهواره‌اى قرن 10 ه . درازا در قسمت پايه 200 ، پهنا 38 و ارتفاع 48 سانت . بر سمت راست بدنه سنگ آمده : وفات المرحوم المغفور امير سيد حسين شعرباف به تاريخ شهر شوال 90203 ( 923 - عصر شاه اسماعيل صفوى ) و آيات قرآن و در بدنه ديگر اين اشعار آمده : سيد حسن كه چون او هرگز نبوده خلقى * از مرگ حياتش كرده اجل پياده جا در بهشت بادا او را چو در زبانم * جا در بهشت بادا تاريخش اوفتاده اين سنگ هم مدتها در حاشيه امامزاده مرادبخش ( انتهاى ضلع شمالى گورستان تاريخى امامزاده نور ) بود .